വൈക്കം സത്യാഗ്രഹം: വഴി തുറന്ന സമരം

1924 മാർച്ച് 30-ന് വൈക്കത്ത് തുടങ്ങിയ സത്യാഗ്രഹം ചോദിച്ചത് വലിയ കാര്യമൊന്നുമായിരുന്നില്ല — ക്ഷേത്രത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള പൊതുവഴികളിലൂടെ എല്ലാ മനുഷ്യർക്കും നടക്കാനുള്ള അവകാശം. അത്രയും ചെറിയ ഒരു ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം കിട്ടാൻ ഇരുപതു മാസത്തോളം നീണ്ട സമരം വേണ്ടിവന്നു എന്നതാണ് അക്കാലത്തെ ജാതിവ്യവസ്ഥയുടെ ആഴം കാണിക്കുന്നത്.

ടി. കെ. മാധവന്റെ നിരന്തര പരിശ്രമമാണ് പ്രശ്നത്തെ ദേശീയ ശ്രദ്ധയിലെത്തിച്ചത്. സമരത്തിലേക്ക് പെരിയാർ ഇ. വി. രാമസാമി തമിഴ്നാട്ടിൽനിന്ന് എത്തി; അറസ്റ്റും തടവും ഏറ്റുവാങ്ങി. പഞ്ചാബിൽനിന്ന് അകാലികൾ വന്ന് സമരക്കാർക്ക് ഭക്ഷണശാല നടത്തി. സവർണരിൽ ഒരു വിഭാഗം സമരത്തെ പിന്തുണച്ച് ജാഥ നടത്തി എന്നതും ഈ സമരത്തിന്റെ സവിശേഷതയാണ്.

1925 നവംബറിൽ സമരം അവസാനിക്കുമ്പോൾ കിട്ടിയത് ഭാഗികമായ വിജയമായിരുന്നു — ചില വഴികൾ തുറന്നു, ചിലത് അടഞ്ഞുതന്നെ കിടന്നു. ക്ഷേത്രപ്രവേശനത്തിന് പിന്നെയും ഒരു ദശകത്തിലേറെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവന്നു. എങ്കിലും വൈക്കം തെളിയിച്ചത് ഇതാണ്: അയിത്തം എന്നത് മതത്തിന്റെ പ്രശ്നമല്ല, അധികാരത്തിന്റെ പ്രശ്നമാണ്; അതിനെ നേരിടേണ്ടത് പൊതുവഴിയിൽവെച്ചാണ്.

നൂറു വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും വൈക്കം നമ്മോടു ചോദിക്കുന്നു — വഴികൾ ഇന്ന് എല്ലാവർക്കുമായി തുറന്നിട്ടുണ്ടോ?